Everus
Everus to jedna z najbardziej nietypowych marek, jakie pojawiły się w historii współpracy zagranicznego producenta z chińskim partnerem. Nie była klasyczną marką niezależnego producenta, lecz własnym przedsięwzięciem Guangqi Honda, czyli chińsko-japońskiego joint venture Hondy i Guangzhou Automobile Group. Jej historia jest interesująca przede wszystkim dlatego, że Honda stworzyła w Chinach osobny znaczek dla samochodów wykorzystujących jej technologie, ale przeznaczonych dla zupełnie innego segmentu klientów.
Everus miał być czymś więcej niż kolejnym chińskim samochodem
Marka została zaprezentowana w 2008 roku pod chińską nazwą Li Nian, natomiast na rynkach anglojęzycznych używano nazwy Everus. Sam pomysł był wówczas dość niezwykły. Guangqi Honda chciała stworzyć markę rozwijaną lokalnie, która nie byłaby po prostu kolejnym modelem Hondy z innym grillem.
Honda podkreślała, że Everus był pierwszą własną marką stworzoną przez chińskie joint venture producenta zagranicznego. Projekt miał również znaczenie dla rozwoju lokalnych kompetencji – firma chciała rozwijać własne zespoły projektowe, konstrukcyjne i produkcyjne, jednocześnie korzystając z doświadczenia oraz technologii Hondy.
Najpierw pokazano coś zupełnie innego niż sedan
Jedną z ciekawszych rzeczy w historii Everusa jest to, że pierwszy samochód pokazany jako zapowiedź marki wcale nie przypominał późniejszego S1. Podczas salonu samochodowego w Kantonie zaprezentowano koncepcyjny samochód o charakterze małego roadstera. Był niski, sportowy i zdecydowanie bardziej efektowny niż zwyczajny sedan przeznaczony do codziennej jazdy.
Później pojawiła się również koncepcja czterodrzwiowego sedana. Marka eksperymentowała więc z różnymi kierunkami stylistycznymi, zanim zdecydowano się na model, który miał trafić do masowej sprzedaży. To pokazuje, że początkowo Everus nie był wyłącznie projektem polegającym na stworzeniu taniego samochodu z nowym logo.
S1 był pierwszym samochodem produkcyjnym
Pierwszym seryjnym Everusem został S1. Samochód zadebiutował w 2010 roku, a sprzedaż rozpoczęła się w 2011 roku. Był to kompaktowy sedan wykorzystujący rozwiązania techniczne wywodzące się z Hondy. Pod względem konstrukcyjnym samochód był blisko spokrewniony z ówczesną generacją Hondy City, choć otrzymał własny wygląd zewnętrzny i oznaczenia Everusa.
Właśnie ten model dobrze pokazuje, na czym polegał pomysł całej marki. Klient otrzymywał samochód opracowany z wykorzystaniem technologii Hondy, ale sprzedawany pod mniej prestiżowym i bardziej lokalnym szyldem. Dzięki temu można było skierować ofertę do osób, dla których samochód z emblematem Hondy był zbyt drogi albo po prostu nie odpowiadał ich potrzebom.
Everus S1 miał zaskakująco duży bagażnik
Projektanci S1 mocno skupili się na wykorzystaniu przestrzeni. Honda podkreślała, że mimo kompaktowych wymiarów samochód oferował przestrzeń bagażową kojarzoną raczej z większym sedanem. Był to celowy zabieg – Everus miał być samochodem praktycznym, przeznaczonym przede wszystkim do codziennego użytkowania.
Nie chodziło więc o stworzenie taniego auta, które tylko wygląda atrakcyjnie na zdjęciach. Marka próbowała przekonać klientów funkcjonalnością, przestronnym wnętrzem i rozwiązaniami dopasowanymi do oczekiwań chińskich kierowców.
Pod maską pracowały silniki znane z Hondy
S1 oferowano z benzynowymi jednostkami o pojemności 1,3 oraz 1,5 litra. Większy silnik wykorzystywał technologię VTEC, charakterystyczną dla wielu konstrukcji Hondy. W ofercie znalazły się również manualne i automatyczne skrzynie biegów.
Ciekawostką była deklarowana przez producenta oszczędność paliwa. W przypadku podstawowej wersji z silnikiem 1.3 i manualną skrzynią podawano wynik 6,1 l/100 km w chińskim cyklu pomiarowym. Dla samochodu przeznaczonego przede wszystkim do codziennej jazdy miejskiej był to jeden z istotnych argumentów marketingowych.
Everus nie był po prostu „chińską Hondą”
Choć S1 miał techniczne powiązania z Hondą City, Everus próbował stworzyć własną tożsamość. Samochód otrzymał charakterystyczny przedni pas, inne detale nadwozia i własne oznaczenia. Różnice nie były więc ograniczone do samego emblematu na masce.
Jednocześnie trudno było ukryć pochodzenie konstrukcji. Dla części klientów właśnie to mogło być największą zaletą. Everus oferował możliwość kupienia samochodu z technicznymi korzeniami Hondy bez konieczności wybierania modelu sprzedawanego pod główną marką japońskiego producenta.
Marka była skierowana do młodszych kierowców
Guangqi Honda od początku przedstawiała Everusa jako markę skierowaną między innymi do młodszego pokolenia i klientów kupujących swój pierwszy samochód. Nieprzypadkowo prototypy miały bardziej odważną stylistykę, a S1 otrzymał dynamicznie wyglądający przód.
Była to również odpowiedź na zmieniający się chiński rynek. Coraz więcej mieszkańców mniejszych i średnich miast mogło pozwolić sobie na własny samochód, ale niekoniecznie potrzebowało drogiego modelu renomowanej marki zagranicznej. Everus miał wypełnić właśnie tę lukę.
S1 dostał modernizację, ale nie uratowała ona marki
W 2013 roku S1 przeszedł modernizację. Zmieniono między innymi wygląd przedniej części nadwozia i wprowadzono kolejne poprawki stylistyczne. Samochód stał się dzięki temu łatwiejszy do odróżnienia od bazowego modelu Hondy.
Była to jednak tylko ewolucja. Everus nie stworzył w tym czasie rozbudowanej gamy modeli, która mogłaby skutecznie konkurować z szybko rosnącą liczbą chińskich producentów i nowych marek. S1 pozostał podstawowym filarem przedsięwzięcia.
Marka zniknęła, ale po kilku latach wróciła jako producent samochodów elektrycznych
Po zakończeniu produkcji S1 Everus na pewien czas praktycznie zniknął z rynku. Najciekawszy rozdział historii miał jednak dopiero nadejść. W 2018 roku podczas salonu samochodowego w Pekinie pokazano koncepcyjny samochód elektryczny Everus EV.
W tym momencie zmieniła się cała filozofia marki. Pierwszy Everus był niedrogim sedanem z benzynowym silnikiem i technologią wywodzącą się z Hondy. Nowy projekt miał natomiast odpowiadać na gwałtowny rozwój chińskiego rynku samochodów elektrycznych.
VE-1 był elektrycznym SUV-em
Produkcja samochodu zapowiedzianego przez koncept EV rozpoczęła się jeszcze w 2018 roku. Model otrzymał nazwę VE-1 i miał nadwozie kompaktowego SUV-a. Tym razem pod maską nie było już silnika benzynowego – samochód korzystał z napędu elektrycznego.
VE-1 był blisko spokrewniony z Hondą Vezel, czyli modelem znanym na innych rynkach jako HR-V. Konstrukcyjnie był więc kolejnym przykładem specyficznej strategii Everusa: wykorzystać sprawdzoną bazę techniczną, ale stworzyć z niej samochód odpowiadający innym oczekiwaniom i sprzedawać go pod osobnym chińskim brandem.
To właśnie VE-1 najlepiej pokazuje, jak szybko zmienił się chiński rynek
W ciągu zaledwie kilku lat Everus przeszedł od prostego sedana z silnikiem 1.3 lub 1.5 do samochodu elektrycznego typu SUV. Sama zmiana rodzaju napędu jest interesująca, ale jeszcze ciekawszy jest czas, w którym nastąpiła.
Gdy debiutował S1, najważniejszym argumentem była możliwość zaoferowania niedrogiego samochodu wykorzystującego rozwiązania Hondy. Przy premierze VE-1 coraz większe znaczenie miały natomiast elektromobilność, miejski charakter SUV-ów i rosnące zainteresowanie samochodami bezemisyjnymi. Everus stał się więc swego rodzaju zapisem przemian chińskiego rynku samochodowego.
Pod jednym logo pojawiły się nawet dwa zupełnie różne światy
Everus S1 i VE-1 niewiele łączy pod względem charakteru. Pierwszy był klasycznym sedanem z benzynowym silnikiem, drugi – elektrycznym SUV-em. Ich wspólnym mianownikiem pozostawała jednak filozofia marki: korzystanie z zaplecza dużego joint venture i dostosowywanie produktu do chińskiego rynku.
To właśnie czyni Everusa interesującym przypadkiem w historii motoryzacji. Nie był niezależnym producentem, który samodzielnie projektował każdy element samochodu. Był eksperymentem dużego koncernu z nowym sposobem tworzenia marki dla konkretnego rynku.
Nazwa Everus miała bardzo lokalny charakter
Chińska nazwa marki – Li Nian – była używana równolegle z angielskim określeniem Everus. Taki sposób budowania marki był charakterystyczny dla chińskiego rynku motoryzacyjnego, gdzie producenci często tworzyli osobne nazwy i identyfikacje dla swoich lokalnych przedsięwzięć.
W przypadku Everusa było to szczególnie istotne, ponieważ marka miała być postrzegana jako własny produkt Guangqi Honda, a nie po prostu kolejny samochód importowany lub montowany pod zagranicznym logo. Honda chciała w ten sposób podkreślić lokalny charakter przedsięwzięcia.
Everus to ciekawy przykład marki „pomiędzy”
Everus trudno jednoznacznie zaklasyfikować. Z jednej strony była to marka powiązana z Hondą i korzystająca z jej technologii. Z drugiej strony samochody projektowano z myślą o specyfice chińskiego rynku i sprzedawano pod osobnym oznaczeniem. Nie była to więc ani klasyczna marka japońska, ani całkowicie niezależny chiński producent.
Jej historia trwała stosunkowo krótko, ale obejmowała dwa bardzo różne etapy. Najpierw S1 miał przyciągnąć klientów szukających przystępnego cenowo samochodu z technologicznymi korzeniami Hondy. Później VE-1 pokazał, że ta sama koncepcja może zostać wykorzystana przy samochodzie elektrycznym.
Dlaczego Everus jest dziś ciekawostką dla miłośników motoryzacji?
Przede wszystkim dlatego, że pokazuje okres, w którym światowi producenci dopiero szukali sposobu na tworzenie własnych marek przeznaczonych wyłącznie dla chińskich klientów. Everus był jednym z wcześniejszych przykładów takiej strategii stosowanej przez zagraniczne joint venture działające w Chinach.
Drugim powodem jest niezwykła różnorodność jego krótkiej historii. Marka zaczęła od koncepcyjnego roadstera, następnie stworzyła niedrogi sedan spokrewniony z Hondą City, a kilka lat później wróciła z elektrycznym SUV-em związanym konstrukcyjnie z Hondą Vezel. Trudno o lepszy przykład tego, jak szybko potrafiły zmieniać się pomysły na samochód dla chińskiego klienta.
Everus pozostaje więc mało znanym, ale bardzo interesującym epizodem w historii Hondy w Chinach. Marka nie zbudowała ogromnej gamy modeli i nie stała się globalnym producentem, jednak jej znaczenie polegało na czymś innym. Była próbą stworzenia od podstaw lokalnego brandu przez joint venture, a jej samochody stanowią dziś ciekawy ślad okresu, w którym chiński rynek motoryzacyjny przechodził jedną z największych przemian w swojej historii.
